در این صفحه میتوانید تمام مطالب مرتبط با «برگردان» را مشاهده کنید. آخرین مقالات و منابع در دسترس هستند.
خلاصه مطالبی که در این صفحه می خوانید : دوشس و جواهرفروش و دگرگونی دنیا و پیرمرد بر سر پل و آخرین سفر کشتی خیالی و یکی از همین روزها و جلو قانون و کنت دراکولا و فلوسی
با استفاده از لینک های زبر می توانید به مطالب مورد نظر خود در سایت
dastan-kootah دسترسی پیدا کنید
دوشس و جواهرفروش
نویسنده: آدلاین ویرجینیا وولف
برگردان: فرزانه قوجلو
الیوربیكن در بالای خانه ای مشرف به گرین پارك زندگی میكرد. او آپارتمانی داشت؛ صندلیها كه پنهانشان كرده بودند، در زوایایی مناسب قرار داشتند. كاناپهها كه روكی برودری دوزی شده داشتند، درگاه پنجرهها را پر كرده بودند. پنجرهها، سه پنجره ی بلند، اطلس پر نقش و نگار و تور تمیز را تمام و كمال به نمایش میگذاشتند. قفسه ی چوب ماهون زیر بار براندیها، ویسكیها و لیكورهای اصل شكم داده بود. ........
ادامه مطلب دگرگونی دنیا
نویسنده: ارنست همینگوی
برگردان: احمد گلشیری
مرد گفت: «خب، یه چیزی بگو.»
دختر گفت: «نه، نمی تونم.»
- «منظورت اینه که نمی خوای درباره ش حرف بزنی؟»
دختر گفت: «نمی تونم. منظورم همینه.»
- «منظورت اینه که نمی خوای درباره ش حرف بزنی؟»
دختر گفت: «آره، هر جور دوست داری برداشت کن.»
- «نمی خوام هر جور دوست دارم برداشت کنم. کاش می خواستم.»
دختر گفت: «تو خیلی وقته برداشتت رو کرده ا ی.» ........
ادامه مطلب پیرمرد بر سر پل
نویسنده: ارنست همینگوی
برگردان: احمد گلشیری
پیرمردی با عینکی دوره فلزی و لباس خاک آلود کنار جاده نشسته بود. روی رودخانه پلی چوبی کشیده بودند و گاریها، کامیونها، مردها، زنها و بچه ها از روی آن می گذشتند. گاریها که با قاطر کشیده می شدند، به سنگینی از شیب ساحل بالا می رفتند، سربازها پره چرخ ها را می گرفتند و آنها را به جلو می راندند. کامیون ها به سختی به بالا می لغزیدند و دور می شدند و همه پل را پشت سر می گذاشتند. ........
ادامه مطلب آخرین سفر کشتی خیالی
نویسنده: گابریل گارسیا مارکز
برگردان: بهمن فرزانه
حالا به همه نشان خواهم داد من کی هستم، این را سال ها بعد، با صدای کلفت مردانه اش به خود گفت، سال ها پس از آن که برای اولین بار کشتی اقیانوس پیمای عظیم را دید که بدون نور و بدون سر و صدا، یک شب مانند یک ساختمان بزرگ و متروک ازمقابل دهکده عبور کرد و طولش از سرتاسر دهکده بیشتر و قدش از بلندترین برج ناقوس کلیسا بلندتر بود و در ظلمت شب به سفر خود به سمت شهر مستعمره ای طرف دیگر خلیج ادامه داد، شهری که برای مقابله با دزدان دریایی، مملو از قلعه های جنگ...
ادامه مطلب یکی از همین روزها
نویسنده: گابریل گارسیا مارکز
برگردان: محمد رضا قلیچ خانی
دوشنبه با هوای گرم آغاز شد و خبری هم از باران نبود. آرلیو اسکاور که دندانپزشک تجربی بود ، صبح زود سر ساعت شش مطبش را باز کرد. چند دندان مصنوعی را که هنوز در قالب پلاستیکی بودند از کابینت شیشه ای برداشت و یک مشت ابزار را به ترتیب اندازه چنان روی میز چید که انگار به نمایش گذاشته است. پیراهن راه راه بدون یقه ای را که دکمه فلزی طلایی رنگی در بالا داشت پوشید و بند شلوارش را بست. شق ورق و استخوانی بود و نگاهش هیچ تناسبی با شرایط محیط کارش نداشت و به نگاه مرده ها می مانست. ........
ادامه مطلب جلو قانون
نویسنده: فرانتس کافکا
برگردان: صادق هدایت
جلو قانون، پاسبانی دم در قدبرافراشته بود. یک مردِ دهاتی آمد و خواست که وارد قانون بشود؛ ولی پاسبان گفت که عجالتاً نمی تواند بگذارد که او داخل شود. آن مرد به فکر فرورفت و پرسید: آیا ممکن است که بعد داخل شود. پاسبان گفت: «ممکن است؛ اما نه حالا.» پاسبان از جلو در که همیشه چهارطاق باز بود رد شد، و آن مرد خم شد تا درون آنجا را ببیند. پاسبان ملتفت شد، خندید و گفت: ........
ادامه مطلب کنت دراکولا
نویسنده: وودی آلن
برگردان: حسین یعقوبی
جایی در ترانسیلوانیا کنت دراکولا در تابوتش دراز کشیده و منتظر بود تا شب از گرد راه برسد. کنت نه تنها به حمام آفتاب علاقه ای نداشت، بلکه اصولاً از دیدن ریخت آفتاب بیزار بود، چون قرار گرفتن در معرض نور آفتاب پوست او را برنزه نمی کرد، کباب نمی کرد، نابود می کرد. تابوتی که کنت در آن دراز کشیده، درونش اطلس دوزی شده و بر روی درش نام دراکولا نقره کوب شده بود. ........
ادامه مطلب فلوسی
نویسنده: وودی آلن
برگردان: صفدر تقی زاده
یکی از شگردهای لازم برای کارآگاه شدن این است که آدم همیشه ی خدا، شانه هایش را بالا بگیرد و قدری قوز کند. به همین علت بود که وقتی این موجود فلک زده ای موسوم به «ورد بابکوک» ترسان و لرزان به دفتر کار من آمد و کارت شناسایی اش را روی میز گذاشت، می بایست فی الفور به آن احساس سرمایی که ستون فقراتم را یکهو لرزاند، اعتماد می کردم.
گفت:«کایزر شما هستین؟ کایزر لوپوویتس؟»
آشکارا اعتراف کردم:«بله، تو شناسنامه م که این جور نوشته.» .....
..... ـ دستم به دامنتون، آقای کایزر. توطئه چیدن، می خوان ازم باج کلونی بگیرن. توروخدا به دادم برسین!
مثل خواننده ی ...
ادامه مطلب