کلیدی در آسمان
کلیدی در آسمان/نویسنده: سمیه عابد چیزی به خفه شدنت نمانده، به حیاط می زنی تا نفس بکشی و بغضی را که راه گلویت را بسته است گریه کنی. روی نرده ی ایوان خم می شوی. اشک امانت نمی دهد و فرو می چکند در باغچه، روی خاک ترک خورده. نفست پس می رود. راست می شوی تا مگر راه هوا باز شود. بی فایده است .سر را بالاتر می گیری، درست موازی ابرها. سرت که گیج می رود می نشینی. صدای ازدحام و مشاجره اهل خانه آزارت می دهد. همچنان با فریاد همدیگر را متهم می کنند. صدایی که رفته رفته اوج گرفته صدای همانهایی ست که پیشاپیش رخت سیاه خود را برتن کرده اند. کاش لحظه ای ساکت شوند ولی باز هم همهمه و باز... و این همه فریاد برای یک کلید، که کاش پیدایش می کردند تا مگر صداها خاموش شود، تا شاید یکی از آنها به یاد آورد آن که آنجا خوابیده هنوز نفس می کشد.برچسب ها: سمیه عابد...
ادامه مطلب