شعری از اخوان ثالث

اشعار زیبا

اي تكيه گاه و پناه
زيباترين لحظه هاي
پرعصمت و پرشكوه
تنهائي و خلوت من!
اي شط شيرين پرشوكت من!
اي با تو من گشته بسيار،
در كوچه هاي بزرگ نجابت.
ظاهر نه بن بست عابر فريبندهء استجابت.
در كوچه هاي سرور و غم راستيني كه مان بود.
در كوچه باغ گل ساكت نازهايت.
در كوچه باغ گل سرخ شرمم.
در كوچه هاي چه شب هاي بسيار،
تا ساحل سيمگون سحرگاه رفتن.
در كوچه هاي مه آلود بس گفت و گوها،
بي هيچ از لذت خواب گفتن.
در كوچه هاي نجيب غزل ها كه چشم تو مي خواند،
گهگاه اگر از سخن باز مي ماند،
افسون پاك منش پيش مي راند.
اي شط پرشوكت هر چه زيبائي پاك!
اي شط زيباي پرشوكت من!
اي رفته تا دور دستان!
آنجا بگو تا كدامين ستاره ست
روشنترين همنشين شب غربت تو؟
اي همنشين قديم شب غربت من!
اي تكيه گاه و پناه
غمگين ترين لحظه هاي كنون بي نگاهت تهي مانده از نور،
در كوچه باغ گل تيره و تلخ اندوه،
در كوچه هاي چه شب ها كه اكنون همه كور.
آنجا بگو تا كدامين ستاره ست
كه شب فروز تو خورشيد پاره ست؟

مهدی اخوان ثالث

dastan-kootah...